W banku

Hej!

Póki co zwiedziliśmy jedynie kampus (ale za to dość dokładnie) i częściowo Miasteczko Studenckie, zdjęcia i dokładniejsze opisy będą później. Jednakże podczas załatwiania różnych pilnych spraw w ciągu pierwszego tygodnia pobytu byliśmy świadkami dość nietypowych scen w banku Nordea. Mianowicie przyszedł pan, ledwo stojąc na nogach, w obdartych ciuchach, taki typowy fluś (nie - nie typowy fluś spod budki z piwem, z żoną i dziesiątką dzieci w domu, rozdysponowującymi pozostałą połowę renty. Ten pan wyglądał na bezdomnego. - przyp. tłum.), silny zapach alkoholu wkomponowywał się elegancko w smród od dawna nie pranych ubrań i nie mytego ciała, wziął numerek i usiadł w kolejce. Chwilę później nadeszła jego kolej i pan ten, mocno niepewnym krokiem podszedł do okienka po czym odszedł stamtąd z kartą kredytową w ręku... Nie wiem czy w GE by to przeszło, może niech się wypowie ekspert ;)
Jakby tego było mało niedługo po nim do tegoż samego okienka podszedł inny pan. Na oko 40-50 lat, zwyczajnie ubrany i zupełnie normalnie wyglądający, z siatką. Warto tu nadmienić, że pani w tymże okienku wyglądała na damę - zadbana, elegancka, spokojna. No więc ów pan zaczął wyjmować ze swojej siatki plastikowe świnki-skarbonki pełne drobniaków i jedną po drugiej podawał pani, ona je jakoś otwierała (rozkręcała kawałek dna?), po czym z miną pokerzysty wytrząsała z niej drobne do bankowego, plastikowego worka. Każdą z 4 skarbonek wytrząsała parę minut. Na koniec lekko się uśmiechnęła, zamknęła szczelnie worek, skinęła panu głową i się rozeszli każde w swoją stronę :) Istny Monty Pyton, myślę, że powinni się wybrać do Finlandii po natchnienie.

Pozdrowienia